วันนี้อายุครบ 24 ปีแล้ว

ถ้านับตั้งแต่เป็นสิ่งมีชีวิตมาก็ 24 ปี 9 เดือนละมั้ง

ก็ใช้ชีวิตแบบลุ่มๆดอนๆมีความสุขมากกว่าความทุกข์มาตลอด

ขอบคุณที่แม่และป๊า ที่ทำให้ได้เกิดมา

ได้ใช้ชีวิตที่สุดหรูในช่วงเด็ก โอ้วแม่เจ้าเลโก้แท้ โอ้วบาร์บี้ของจริง เสื้อใส่ลั้นลาตัวเป็นพัน

เป็นเด็กหญิงที่ใส่ถุงน่อง ถุงเท้าน่ารักๆ กับรองเท้าคัชชู

แต่พอโตมาคัชชูใส่ไม่ได้เลย แปลกดีแท้

ขอบคุณเพื่อนหลายๆคนที่ทำให้ทั้งสุขและทุกข์

ขอบคุณ ขอบคุณ

พบกันใหม่ปีหน้า

T^T และแล้วมันก็หายไป

ถ้าตามความคิดตัวเอง คิดว่ามันหายไปโดยการขโมย
………………….หรือเพราะอยากได้มือถือใหม่มากเกินไปว๊า

ดีใจมีงานมีการทำแล้วเว้ย!!!!

เพราะสำหรับเราความสงบเป็นอะไรที่ดีที่สุด

บางทีมันก็เบื่อๆเซ็งๆ อยากดูทีวีก็มีแต่กีฬาสีแทบทุกช่อง

วันหยุดพักผ่อนแทนที่จะได้ไปเที่ยวไปพักผ่อน ก็มีแต่เรื่องที่ทำให้หวาดกลัว

อาจดูเหมือนตื่นตูมไป แต่เพื่อความปลอดภัยอยู่บ้านดีกว่า

ก็สงสารเพื่อนที่อยู่กรุงเทพ ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่แต่ออกจากบ้านจากหอไม่ได้

ถึงแม้ถนนบางสายจะโล่งเพราะไม่มีใครกล้าออกมาขับรถไปไหนมาไหน

หรือถนนบางสายจะติดขัด หรือนานาประการ

อย่างเรา อยากเข้ากรุงเทพไปเดินเล่น ก็ยังไม่ได้เลย

บู่ว อยากให้คนไทยรักกันเข้าใจกันนะค่ะ

ไม่ใช่วันๆก็มองหน้ากันแล้วเอาการเมืองมาตีกันจนตาย อันนี้ก็ไม่ไหว

ดังนั้นใครที่คิดจะมาคุยเรื่องการเมืองด้วย ก็จะขอรับฟัง แต่คงไม่ออกความคิดเห็นใดๆมากมาย

ต่างคนต่างจิตใจ พูดไปจะผิดใจกันเปล่าๆ

เพื่อนบางคนถึงกับทะเลาะกันกับเรื่องนี้ จะว่าเรื่องไม่เป็นเรื่องมันก็ไม่ใช่เพราะเป็นเรื่องของประเทศชาติ

.. แต่ก็อยากให้กีฬาสีจบซะทีนะ เพราะไม่ค่อยชอบออกกำลังกาย

แต่ยังไง มันก็คือความรัก

อย่าลืมบอกรักกับคนที่คุณรัก และรักคุณ

อยากให้ความรักคงอยู่กับเราตลอดไป

กำลังจะไปงานแต่งของเพื่อนที่คณะ แต่ป่านนั้นแล้วก็ยังไม่ได้แต่งหน้าทำผม ตอนแรกทำคร่าวๆไว้แล้ว ประมาณรูปข้างล่าง

 

 

แต่มันดันไปซ้ำกะเพื่อนอีกคน เจอเพื่อนๆหลายคนดังจะกล่าวชื่อต่อไปนี้ ป้ากลอย หญิง หลำ มด มิก และคนที่เห็นแต่ไม่รู้ว่าใคร จากนั้นด้วยความที่ไหนๆก็สายแล้วก็เลยไปร้านทำผม โชคดีเสียจริงๆไปทำทางร้านถามว่ามีช่างประจำไหม บอกไม่มีและต้องการไวๆจะรีบไปงาน แจ็คพ๊อตเจอช่างผมฝึกหัดทำให้เห่อทำนานโคตร แล้วก็ออกมาดูแย่ ทรงไรของมันก็ไม่รู้ จากนั้นก็วิ่งกลับไปที่ห้องเพื่อไปแต่งหน้าก่อนไปงาน มีเรื่องวุ่นๆกะฝรั่งแถวห้อง งงดี แต่ประเด็นสำคัญคือ ทำไมช้านใส่เสื้อสีส้มโอรส แล้วเพื่อนๆแต่งประมาณรูปเนี้ยทุกคนเลย

 

 

โอ้วแม่เจ้า อยากรู้ว่างานแต่งใคร แต่ดันมาตื่นก่อนนี่สิ สงสัยต้องรอดูแฮะ

มีคนๆหนึ่งที่ไม่ได้ดีพร้อมทุกอย่าง และยังเป็นคนไม่ค่อยน่าสนใจ
เขาไม่ได้ทำอะไรที่ดูมีความหมาย เป็นแค่คนหนึ่งคน
หน้าตาก็ธรรมดาค่อนข้างไม่พิเศษ ไม่ค่อยสวยงามอย่างคนไหน
และยังเป็นคนที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ ไม่ๆซักอย่าง
แต่ที่คนนี้เขามีคือความรัก ความรักที่ยิ่งใหญ่
ถ้าหากว่าเขามอบให้กับใคร เขาให้ตลอดกาล
คำถามก็คือเธออยากชอบคนไม่พิเศษ ไม่ค่อยสวยงามอยู่บ้างไหม
เพราะคนๆหนึ่งที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ หลงรักเธอมานานแล้ว
แต่ที่คนนี้เขามีคือความรัก ความรักที่ยิ่งใหญ่
ถ้าหากว่าเขามอบให้กับใคร เขาให้ตลอดกาล
คำถามก็คือเธออยากชอบคนไม่พิเศษ ไม่ค่อยสวยงามอยู่บ้างไหม
เพราะคนๆหนึ่งที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ หลงรักเธอมานานแล้ว
คำถามก็คือถ้าอยากชอบคนไม่พิเศษ ไม่ค่อยสวยงามอย่างคนไหน
เพราะมีคนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ มาขอรักเธออยู่ตรงนี้
ถ้ามีคนหนึ่งที่ดูไม่ค่อยน่าสนใจ มาขอรักเธอจะยอมไหม

การที่ได้เรียนที่ศิลปากร ได้มีเพื่อนดีๆ อยู่กับบรรยากาศที่ดี ไอ้ปั่นจักรยาน ได้มีหน้าหนาวที่มีหมอกลงบางๆ

เขาคงงงละสินะ ที่ตอบไปอย่างนี้ ทำไงได้ก็รู้สึกอย่างนี้จริงๆนี่หน่า ตอนพูดรู้สึกได้เลยว่าสะอื้น คิดถึง จนน้ำตาจะไหล

ขอบคุณศิลปากร ขอบคุณ Six’Zamu ขอบคุณอาจารย์ เพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ ขอบคุณ เป็นอย่างมาก ที่ทำให้มีความรู้สึกดีๆอย่างนี้ ขอบคุณ

* ทั้งๆที่รู้ว่าต้องเจ็บ ทั้งๆที่รู้ว่าต้องทรมาน
แต่ฉันไม่เข้าใจ (ก็)ไม่รู้ว่าทำไม ใจมันยังทนอยู่อย่างนี้

** อาจเป็นเพราะฉันนั้นรักเธอ อาจเป็นเพราะฉันต้องการเธอ
ได้แต่หวังว่าซักวัน เธอนั้นจะหันมามองคนที่รออยู่ตรงนี้
ต่อให้วันเวลาจะนานซักเท่าไร ไม่เคยทำให้ใจฉันลืมเธอได้ซักที
หากขาดเธอไปวันนี้ (คงขาดใจ)
ฉันได้แต่แอบมองอยู่ข้างกาย เธอไม่รู้ และเธอคงไม่เห็น

ซ้ำ *,**
เพราะฉันนั้นยังไม่เข้าใจตัวเองซักที ว่าทำไม เพราะอะไร
ถึงได้รักเธอขนาดนี้…

ซ้ำ *,**
เมื่อไรฉันถึงจะลืมเธอได้..ซักที

ลองหาเพลงนี้ดูในเครื่องก็ไม่มีไฟล์เพลงอยู่ แล้วอยู่ดีๆทำไมร้องเพลงนี้ได้เกือบทั้งเพลงเลย มันน่าแปลกใจ